Ik was 24 toen ik Libanon verruilde voor Nederland. Dit jaar woon ik bijna 15 jaar hier. Ik spreek dan ook goed Nederlands. Mijn familie woont in Libanon. Tegenwoordig leef ik in een opvanghuis. Ik heb met veel mensen contact. Niet alleen in het opvanghuis, ook met Nederlandse mensen heb ik in de loop der jaren een band opgebouwd.

Vijf jaar geleden woonde ik in een ROA(Regeling Opvang Asielzoekers)-woning. Daar werd ik gediscrimineerd vanwege mijn seksuele geaardheid. De politie deed niets tegen al het geweld. Toen de betrokken mannen vertrokken naar Denemarken, ben ik achter hen aangegaan om daar aangifte te doen. Mij is toen gevraagd of ik asiel wilde aanvragen in Denemarken. Ik wilde echter terug, omdat ik me verbonden voel met Nederland. Een week later ben ik teruggegaan naar Nederland.

Ik weet niet hoe de IND op de hoogte is gesteld van mijn tijdelijke vertrek uit Nederland. Ik kan niet terug naar Libanon, omdat ik daar niet kan leven met mijn geaardheid. Gelukkig heb ik steun van Vluchtelingenwerk en vrijwilligers van het Interkerkelijk Platform Kerk en Vluchteling. Ook het college van burgemeester en wethouders van de gemeente waar ik woon, zet zich voor mij in.