brief IND aan VW 27.6.08 (update 27)

In iedere zaak is individueel getoetst of sprake was van aantoonbaar vertrek uit Nederland (onderbroken verblijf) op grond van onder meer de volgende criteria:

-          Dublinclaim "in"

-          Dublinoverdracht aan andere lidstaat

-          Vertrek via IOM

-          Uitzetting

-          Vertrek onder toezicht als zelfmelder

Indien in een dossier sprake is van een van deze factoren, wordt zonder meer geconcludeerd dat de vreemdeling niet onafgebroken in Nederland heeft verbleven en derhalve niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning op grond van de Regeling. De duur van het verblijf in het buitenland speelt in deze gevallen geen rol.

Ten aanzien van overige zaken, waarbij het meestal gaat om zaken waarin ambtshalve bekend was dat betrokkene weliswaar in het buitenland had verbleven, maar waar geen sprake was van een Dublinclaim, wordt steeds bezien of de vreemdeling wellicht de intentie had zich elders te vestigen, waarbij ook de duur van het verblijf in het buitenland een rol speelt.

Zo is coulant omgegaan met zaken waarin de vreemdeling eenmalig in een buurland heeft verbleven voor een kort familiebezoek, zoals bijvoorbeeld het bijwonen van een begrafenis of - zoals in een zaak is gebleken- het ondergaan van een orgaantransplantatie.

Gedurende de uitvoering van de Regeling is zoveel mogelijk het uitgangspunt gehanteerd dat in het geval van kortstondig verblijf buiten Nederland, zonder nadere indicatie in het IND- dossier omtrent de beweegredenen, wordt aangenomen dat de vreemdeling niet de intentie had zich in dat land te vestigen. In deze gevallen is, behoudens andere contra-indicaties, aan de vreemdeling een aanbod gezonden voor een verblijfsvergunning op grond van de Regeling.

In gevallen waarin het verblijf in het buitenland langer dan twee weken heeft geduurd, wordt aangenomen dat de vreemdeling de intentie had om zich in dat land te vestigen.

De Staatssecretaris van Justitie heeft in het Algemeen Overleg met de Tweede Kamer vajp 27 mei jl over de pardonregeling nogmaals aangegeven dat zij zal vasthouden aan het onderscheid tussen Dublinclaimanten (waarbij de duur van het verblijf in het buitenland niet relevant is) en anderen.