Mevrouw Verdonk gaf een voorbeeld van geslaagde terugkeer: "Ik ken het

verhaal van een Ethiopische asielzoeker die terugmoest naar zijn land. In

Addis Abeba opende hij een café. Hij noemde het 'café Crailoo', de naam van

het asielzoekerscentrum bij Hilversum. Hij is een voorbeeld van een

uitgeprocedeerde asielzoeker die weer een bestaan opbouwt in het land van

herkomst. Uitzetting betekent niet het einde.''

In Trouw van 5 februari het verhaal van Fenny Rossen daarover:

"Deze Ethiopiër Ephrem is een jaar lang bij mij in huis geweest en

hiervandaan vertrokken naar Ethiopië. Hij was na vijf jaar procederen op

straat gezet uit het AZC. Hij was niet van plan om terug te gaan. Voor het

gemeentehuis van laren heeft hij met vijf andere landgenoten een paar

maanden buiten geslapen. uiteindelijk kregen zij hulp en tijdelijk onderdak

bij een kerk. Bij mij in huis kreeg hij de rust om na te denken wat er

verder met zijn leven moest gebeuren.

(...)

De Internationale Organisatie voor Migratie (gefinancierd door justitie)

betaalde zijn ticket en met een voorraad medicijnen (medicijnen tegen

psoriasis die in Ethiopie niet te krijgen zijn) en de computer vertrok hij

in september 2002 naar addis Abeba. Het is hem allemaal erg tegengevallen,

financieel kan hij het niet redden, er zijn veel onlusten in addis Abeba.

Regelmatig stuur ik hem medicijnen, maar zijn psoriasis is erger geworden.

Minister verdonk zegt in het interview: Uitzetten betekent niet het einde"

Nee, als kerken en hulpverleners te hulp schieten als mensen op straat gezet

worden kan er soms wat uitzicht komen. maar voor deze hulp heeft mevrouw

Verdonk geen goed woord over. Ik durf te zeggen dat er heel wat meer

illegalen zouden zijn als er geen hulp van particulieren of kerken zouden

zijn. het is triest dat Verdonk deze Ethiopiër als voorbeeld van goed en

hoopvol terugkeerbeleid durft te geven. Ephrem zou illegaal hier zijn

gebleven als wij geen hulp hadden gegeven."