Vluchtelingen komen niet voor "hebbedingetjes"
De Trouw lezen en een artikel tegenkomen met een hoog telegraaf gehalte kwam of z'n minst gezegd als een schok. De reden van dit schrijven is het artikel van Selma Schepel  "Wat de bevolking vindt" op donderdag 10 februari.  Wat halverwege het artikel begon met een verbazing eindigde in verontwaardiging over de onvoorstelbare en zelfs kwalijke onkunde van de schrijfster.

Hoewel er uiteenlopende redenen van immigratie zijn, stelt Schepel met gemakzuchtig en misplaatst populisme dat de reden puur zakelijk is. Immigranten komen hier voor de hebbedingetjes die ze thuis niet hebben, aldus Schepel.

Immigranten zijn op te delen in verschillende groepen: de terugkerende Nederlanders, Europese onderdanen, arbeidsmigranten en al dan niet erkende vluchtelingen.  In haar artikel geeft ze aan dat het nu tijd is voor een nuchtere, zakelijke aanpak. Indien ze de moeite genomen had zich te informeren had ze al snel kunnen zien dat de huidige arbeidsmigranten met name managers en hoog geschoolden zijn uit met name Japan en de Verenigde Staten voor de grote bedrijven. Zoals gezegd maken vluchtelingen ook deel uit van de immigranten, die hier komen voor 'hebbedingetjes', zoals de mogelijkheid om zonder gevaar voor eigen leven een bestaan op te kunnen bouwen, vrijheid van meningsuiting, geen behoefte aan bommen die op het dorp vallen, of een ander hebbedingetje wat ze niet in eigen land hebben: persvrijheid.

In haar 'zakelijke' aanpak besluit ze om mensen die hier naar toekomen te beschouwen als 'import uit wrede onbeschaafde culturen'.  Sinds de 'import' begon is het er volgens haar niet leuker op geworden. Daaruit kan niets anders geconcludeerd worden dan dat het hier nooit leuk is geweest, omdat 'import' een eeuwen oud verschijnsel is.

Aangezien Schepel niet op de hoogte is of gemakshalve niet wil zijn van de feiten, waar zakelijk argumenten op gebaseerd zouden moeten zijn, het volgende: 
Verschillende specialisten op het gebied van immigratie en zelfs een machtige lobby groep van Europese industriëlen, hebben voorgesteld om de mogelijkheden voor arbeidsmigratie te verruimen.  Dat politici dit naast zullen neerleggen is een andere kwestie. Het geeft echter wel aan dat er geen sprake is van een 'grenzeloos importeren van onverstaanbare massa's'.

De minachting die ze tentoonspreidt over mensen uit andere culturen is ronduit weerzinwekkend. Zich beroepend op een nuchtere, zakelijke aanpak komt ze met argumenten aanzetten waar een Haider blij mee zou zijn.  Dat de redactie van de Trouw ermee heeft ingestemd haar artikel te plaatsen is zeer kwalijk. Het draagt immers niets bij aan een open discussie over het immigratie beleid.  In tegendeel, het staat het in de weg. Daarbij is het ronduit kwetsend voor een ieder die mensen benaderd op grond van wie ze zijn, in plaats van waar ze vandaan komen.

Terug naar Persberichten